Gdy mowa o monitorach przeznaczonych do zastosowań poligraficznych, jednymi z pierwszych terminów, które pojawiają się w użyciu, są: kalibracja oraz profilowanie. Bardzo często stosowane są one zamiennie. Choć są to pojęcia ze sobą bardzo mocno związane, nie są jednak tożsame.

Czym jest profil barwny? Jest to zbiór danych opisujących w jaki sposób dane urządzenie reprodukuje kolory, zapisany w pliku o rozszerzeniu .icc zgodnie z normami ogłoszonymi przez Międzynarodowe Konsorcjum Kolorystyczne (International Color Consortium). Informacje zawarte w plikach z profilami barwnymi wykorzystywane są przez system zarządzania barwą niejako do „tłumaczenia” oprogramowaniu edycyjnemu, jakich kolorów ma użyć do wyświetlenia na monitorze np. zdjęcia stworzonego aparatem cyfrowym. Dokładnie do tego samego celu służą profile barwne papierów i materiałów drukarskich (np. atramentów) – umożliwiają systemowi CMS (Color Management System) symulację na ekranie monitora kolorów uzyskanych na wydruku.

Skąd wziąć profil barwny? Do najprostszych zastosowań wystarczają w większości przypadków pliki dostarczone przez producentów sprzętu bądź materiałów drukarskich. Należy jednak pamiętać, że są to wartości uśrednione na podstawie pomiarów kilkudziesięciu czy nawet kilkuset urządzeń. Uśrednienie takie wprowadza zbyt duży margines błędu, by można było ich używać w profesjonalnych zastosowaniach poligraficznych.

Jak więc uzyskać dokładny profil barwny monitora? Potrzebne do tego celu – oprócz oczywiście samego monitora – będzie urządzenie pomiarowe (kolorymetr lub spektrofotometr) oraz odpowiednie oprogramowanie. Posiadając te elementy można przejść do wykonania pierwszej czynności, jaką jest kalibracja monitora.

Kalibracja polega na takiej regulacji monitora, aby wyświetlał on obraz o zadanych parametrach jasności, temperatury punktu bieli oraz gradacji odcieni (gamma). Niestety bardzo mało monitorów dostępnych na rynku daje się poprawnie skalibrować. Dzieje się tak dlatego, że w zdecydowanej większości konstrukcji wykorzystywana jest tzw. kalibracja programowa. w procesie tym korekcje różnic między zadanymi, a otrzymywanymi na monitorze wartościami odcieni, dokonywane są poprzez regulację sygnału wyjściowego karty graficznej. Skutkiem tego jest osiągnięcie zadanego poziomu odwzorowania bieli, ale kosztem utraty odwzorowania pewnych odcieni, braku płynności podczas wyświetlania płynnych przejść tonalnych oraz pojawiającymi się dominantami barw podstawowych podczas wyświetlania obrazów w skali szarości.


Powiadom znajomych

Dodatkowe informacje

Tagi: